Ljóðstafur Jóns úr Vör 2018

Sindri Freysson

1. sæti

Kínversk stúlka les uppi á jökli

 

Í þessu landi
leyn­ast eng­ir brautar­pall­ar
með þoku­skugg­um að bíða tvífara sinna
Eng­ar mystísk­ar næt­ur­lest­ir
snigl­ast gegn­um myrkrið á hraða draums­ins
Eng­ir stáltein­ar syngja
fjarsk­an­um saknaðaróð

Í þessu landi
sit­ur rúta föst á jökli
Hrímgaðar rúður
Fram­ljósa­skíma að slokkna
Fros­in hjól að sökkva
Andgufa sof­andi farþega
set­ur upp drauga­leik­rit

Og á aft­asta bekk
les kín­versk stúlka
um lest­ar­göng sem opn­ast og lokast
ein­sog svart blóm

Hrafnhildur Þórhallsdóttir

2. sæti

ELEGÍA

 

Fullvaxin spegilmynd

gegnumlýst

í röntgengeislum

Nýársdags.

 

Brotið kjúkubein

á baugfingri vinstri handar,

brak bernskunnar

ryðgað milli bringspalanna.

 

Höfuðkúpan

loftþéttur kúpull

úr gleri,

lagður yfir safn stillimynda;

 

augu föður míns í baksýnisspeglinum á gömlum trabant snemma á níunda áratugnum.

Hendur hans að herða gjörðina utan um ávalan kvið hestsins, úfinn í vetrarfeldinum, áður en hann lyftir

mér á bak.

Risavaxinn líkami þyrlunnar þar sem við stöndum hönd í hönd í opnu flugskýlinu þaðan sem sér í hafið.

Heiðursvörður við fánaklædda líkkistu á hafnarbakkanum á hryssingslegum degi í nóvember.

 

/…/

 

Að lifa lífi sínu einn.

(vakna

vaka

sofna

sofa)

og grafa spörfugla gærdagsins

án hluttekningar,

því nándin

er dýpsta

sárið.

 

Rafglóandi taugabrautir

– göng

í gegnum tímann –

rangt tengdar

við sjálfið;

 

hvern dag horfi ég á hendur mínar

– líflínan

morkin gúmmíteygja, trosnuð í báða enda –

og minni mig á

ártalið;

frumurnar

sem skipta sér;

aldur

tanna minna og beina;

barnið sem varð fullorðið.

 

Í sjónjaðrinum björgunarþyrlan.

Valgerður Benediktsdóttir

3. sæti

Íshvarf

 

Hún gengur á ísilögðu vatninu
og hvergi heyrist brestur

Því ísinn er jafnþykkur söknuðinum

 

og hún gengur og gengur og

það er ekki fyrr en hún sér sólina á ný

sem ísinn tekur að þiðna og áður en varir

gengur hún í vatni hún breiðir út

faðminn og syndir í vatninu hún baðar sig

í fersku vatninu

 

og þegar hún stígur aftur á land

er hún sterkari en allur ís

sem hún hefur gengið á

sterkari en vatnið sem hún faðmaði

sterkari en allt nema

 

söknuðurinn

sem fylgir henni

og býr í henni og gerir hana

 

sterka

Aðalsafn

17. júní, opið á 1. hæð
11-17
Þri-fös
8-18
lau
11-17
sun
Lokað

Lindasafn

17. júní
Lokað
Þri-fös
13-18
lau-sun
Lokað

Aðalsafn

17. júní, opið á 1. hæð
11-17
Þri-fös
8-18
lau
11-17
sun
Lokað

Lindasafn

17. júní
Lokað
Þri-fös
13-18
lau-sun
Lokað